DEN HAAG – In een poging om de kloof tussen overheid en burger te verkleinen, heeft het Ministerie van Binnenlandse Zaken een revolutionair plan gelanceerd: het Schroefquotum. Vanaf 2026 wordt elke Nederlander geacht jaarlijks minimaal 48 schroeven in te draaien — ter bevordering van maatschappelijke betrokkenheid, handvaardigheid en de nationale schroefvoorraad.
“Het is tijd dat de burger weer grip krijgt op zijn omgeving,” aldus minister Plankstra. “Letterlijk. Met een kruiskop.” Volgens het ministerie is het indraaien van schroeven een laagdrempelige manier om de band met de fysieke wereld te herstellen. “We zijn te lang bezig geweest met abstract beleid. Nu is het tijd voor tastbare actie. Schroeven dus.”
Elke Nederlander ontvangt begin januari een Schroefpakket: een doosje met 48 schroeven, een handleiding in 17 talen, en een folder met suggesties zoals:
- Bevestig een plank aan de muur (mits muur het toelaat)
- Monteer een kastje dat je niet nodig hebt
- Schroef symbolisch een schroef in een boom (niet aanbevolen)
Voor wie geen muur heeft, komt er een mobiele schroefunit langs: een busje met een houten wand waarin burgers hun schroeven kunnen indraaien onder begeleiding van een ambtenaar met veiligheidsbril.
Gemeenten krijgen toegang tot het Nationaal Schroefdashboard, waarin te zien is hoeveel schroeven per wijk zijn ingedraaid. Wijken met een lage schroefactiviteit krijgen extra aandacht via het programma Schroefkracht 2.0. In Rotterdam-Zuid is al een pilot gestart waarbij jongeren worden opgeleid tot Schroefcoaches.
Critici noemen het plan “een metafoor die te letterlijk is genomen.” De Vereniging van Schroefloze Huishoudens (VVSH) vreest uitsluiting. En in Groningen vraagt men zich af of het indraaien van schroeven aardbevingsbestendig is. Minister Plankstra reageert laconiek: “Dan draaien ze ze gewoon weer terug.”
Het Schroefquotum is geen verplichting, maar een uitnodiging. Een uitnodiging om de samenleving weer vast te zetten — met een beetje weerstand, een beetje kracht, en een heleboel schroefdraad.
