Briefje aan Timmerfrans – 11 september 2025
Beste meneer Timmermans,
Ik geef maatschappijleer op een middelbare school. Mijn taak is om jongeren te helpen begrijpen hoe onze democratie werkt. Hoe beleid tot stand komt. Hoe vertrouwen ontstaat. Maar ik loop vast.
Mijn leerlingen stellen vragen die ik niet meer kan beantwoorden. Waarom belooft de politiek van alles, maar gebeurt er zo weinig? Waarom moeten zij hun gedrag aanpassen, terwijl grote bedrijven vrij spel lijken te hebben? Waarom klinkt het woord “rechtvaardigheid” in elke speech, maar voelen ze vooral ongelijkheid?
U bent een van de gezichten van die politiek. Van grote plannen, grote woorden, grote ambities. Maar in de klas zie ik vooral wantrouwen. Niet omdat ze dom zijn. Maar omdat ze scherp zijn. Omdat ze zien dat beleid vaak iets is wat met hen gebeurt, niet iets waar ze deel van uitmaken.
U zegt dat jongeren de toekomst zijn. Maar ze voelen zich buitengesloten van het heden.
Ik probeer het uit te leggen. Over belangen, over compromissen, over lange lijnen. Maar ze kijken me aan alsof ik een sprookje vertel. En eerlijk gezegd: soms voelt het ook zo.
U wilt draagvlak. U wilt betrokkenheid. Dan moet u beginnen met geloofwaardigheid. Niet in de Kamer, maar in de klas. Niet in rapporten, maar in gesprekken. Niet met slogans, maar met eerlijkheid.
Want als deze generatie afhaakt, haakt de toekomst af.
Met groet, Mevrouw de Vries, docent maatschappijleer in Zwolle