Briefje aan Timmerfrans – 5 oktober 2025
Beste meneer Timmermans,
Ik ben boer. Mijn familie zit al drie generaties op deze grond. We verbouwen gewassen, houden vee, zorgen voor het landschap. En ja, we stoten uit. Maar we voeden ook. We onderhouden. We dragen bij.
U spreekt vaak over landbouw als probleem. Als sector die moet krimpen, veranderen, hervormen. Maar ik hoor zelden dat we ook deel van de oplossing zijn. Dat we kunnen vastleggen, herstellen, verduurzamen — als we de kans krijgen.
Ik zie collega’s die stoppen. Niet omdat ze niet willen veranderen, maar omdat ze het niet meer kunnen bijbenen. Regels veranderen sneller dan seizoenen. Subsidies komen te laat. Vertrouwen verdwijnt.
U wilt draagvlak. Maar draagvlak ontstaat niet uit druk. Het ontstaat uit dialoog. Uit erkenning. Uit het besef dat boeren geen tegenstanders zijn van klimaatbeleid — maar bondgenoten, als u ons serieus neemt.
Ik wil best veranderen. Minder uitstoot, meer bodemherstel, andere gewassen. Maar dan moet u stoppen met praten óver ons, en beginnen met praten mét ons.
Want als u beleid maakt zonder boeren, krijgt u beleid zonder bodem.
Met groet, Jan, boer in de Achterhoek